Cicho sza

W powietrzu
rozpływają się słowa,
słychać tylko mruganie powiek,
bo nikt nie jest w stanie patrzeć,
co się z nami dzieje.

Po ziemi
stąpają ludzie,
wykłócając się
o każdy kawałek nieba.

Wokół nędzy i biedy,
nie widać ani jednej pary
ciekawskich oczu,

wokół smutku i żalu,
żadnej pomocnej dłoni,

każdy tylko przemyka obok cicho,
by nie zostać zauważonym.

(29.07.2010)

Powyższy wiersz ukazał się w wersji drukowanej, w Antologii „Ogrodowe fascynacje”, współtworzonej przez użytkowników portalu literackiego- „Ogród Ciszy”.